مروته
لغت نامه دهخدا
( مروتة ) مروتة. [ م ُت َ ] ( ع اِمص ) اسم است مصدر مرت را. بی گیاهی زمین. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). رجوع به مرت شود.
جمله سازی با مروته
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 من روى على مؤ من رواية يريد بها شينه و هدم مروته من اعين الناس، اخرجه الله منولايته الى ولاية الشيطان.
💡 (( قال رسول الله (ص ): من لم يحسن وصيته عند الموت كان نقضا فى مروته و عقله.(195) ))
💡 در داستانهای پهلوانی قدیمی، شخصیت اصلی همواره با تکیه بر مروته و جوانمردی خود، از مظلومان در برابر ظلم حاکمان قدرتمند و بیرحم دفاع میکرد.
💡 حفظ مروته و رعایت اصول اخلاقی در برخورد با دیگران، از ویژگیهای بارز مردان بزرگ در فرهنگهای سنتی است که هنوز هم بسیار ارزشمند است.
💡 او با وجود تمام سختیها، هرگز مروته خود را فدای منافع شخصی نکرد و همیشه بر صداقت و شرافت در تمام زندگی خود پافشاری نمود.