مرغز

مرغز. [ م َ غ ُ / م ُ غ ُ ] ( اِ ) نام نژادی از بز از نژاد آنقره و دارای پشم ابریشمین است، در کردستان فراوان و پشم آنها به مصرف پشتک و عبا و یاپونچی و سایر پارچه های قیمتی میرسد. ( جغرافیای سیاسی کیهان ). بزآنقره. بز کشمیری. ( یادداشت مرحوم دهخدا ). پوست بز آن قره. پوست بز کشمیری که آستر جامه زمستانی کنند. ( یادداشت مرحوم دهخدا ).
مرغز. [ م َ غ َ / غ ُ ] ( اِخ ) نام جایی و مقامی است. ( برهان ) ( از جهانگیری ). موضعی است به حدود غور و هرات. موی گوسفندان آنجا نرم و بلند و پیچیده است که در زمستان در زیر پا نهند و بر آن نشینند. ( آنندراج ). مرحوم دهخدا در این مورد چنین نوشته است: گمان می کنم فرهنگ نویسان از کلمه مرغزی که منسوب به مرو است به اشتباه افتاده و مرغز را نام محلی فرض کرده باشند.

( اسم ) ۱- نام نژادی از بز که مانند بز آنقره و بز کشمیر دارای کرک وپشم لطیف است و از کرک آن شال و دستکش میبافند. اصل نژاد مرغز از نسل نژاد بزهای کشمیر و آنقره است بهمین جهت در تقسیم بندی علمی آنرا جزو بز آنقره یا کشمیر محسوب میدارند. ۲ - قسمی پوست بز پر پشم از نژاد مرغز که آنرا بر زمین گسترند و نیز دوریشان بصورت جامه پوشند: رواج پوست مرغز که در بسطام و شاهرود تربیت میکنند و بعمل میاورند. توضیح ظاهرا این کلمه ماخوذ ازنام مرغز شهر معروف است چه نوشته اند آنجا موی گوسفندان نرم و بلند وپیچیده بود.

💡 در سفر افتند به هم ای عزیز مرغزی و رازی و رومی و کرد

💡 همیدون زخمهای نامداران ستوده مرغزی چابک سواران