لعق

لعق. [ ل َ ] ( ع مص ) لعقة. ( منتهی الارب ). لیسیدن. ( منتهی الارب ) ( تاج المصادر ). || مردن: لعق فلان اصبعه؛ بمرد. ( منتهی الارب ). || به کفجلیز برآوردن. ( زوزنی ).
لعق. [ ل َ ع ِ ]( ع ص ) رجل وَعق لعق؛ مرد نیک آزمند. ( منتهی الارب ).

مرد نیک آزمند

💡 و قال (ع ) فى مسيره الى كربلا فى حديث ان الناس عبيد الدنيا و الدين لعق السنتهميحوطه نه مادرت معايشهم فاذا محصوا بالبلاءقل الديانون.

💡 (( فيه شفاء للناس )) حاكى است كه خوردنعسل: بسيارى از دردها را دوا مى كند. و در خصال صدوق از على - عليه السلام -نقل شده است كه همان: (( لعق العسل شفاء منكل داء ))؛ يعنى ليسيدن عسل، شفاى هر درد است ) گويند: حدود 98 درصد آن جذببدن مى شود. مدفوع آن فقط دو درصد خواهد بود.

💡 2 / 6 - الناس عبيد الدنيا، و الدين لعق السنتهم، يحوطونه ما درت معائشهم، فاذامحصورا بالبلاء قل الديانون .(29)

💡 قال الحسين عليه السلام: ان الناس عبيد الدنيا و الدين لعق على السنتهم يحوطونهمادرّت معايشهم فاذا محصّوا بالبلاء قلّ الدّيّانون. بحار / 78 /1 17

💡 الناس عبيد الدنيا و الدين لعق على السنتهم يحوطونه ما درت به معايشهم، فاذامحصوا بالبلاء قل الديانون (514)