لغت نامه دهخدا
فیل فکن. [ ف َ / ف ِ ک َ ] ( نف مرکب ) پیل فکن. ( فرهنگ فارسی معین ). فیل افکن. پیل افکن. پیل اوژن. فیل اوژن. پیل فکن. رجوع به این ترکیب ها شود.
فیل فکن. [ ف َ / ف ِ ک َ ] ( نف مرکب ) پیل فکن. ( فرهنگ فارسی معین ). فیل افکن. پیل افکن. پیل اوژن. فیل اوژن. پیل فکن. رجوع به این ترکیب ها شود.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 گاه از رخ بساط فلک بیدقی رود آرد شهان فیل فکن را بشاه مات