واژه فَقَراه یک واژه عربی است و از ریشه قرأ به معنای «خواندن» و «قرائت کردن» گرفته شده است. این کلمه معمولاً در متون دینی و قرآنی به کار میرود. فَقَراه به معنای بر او خواند یا آن را برای او قرائت کرد است و بیشتر در مورد خواندن قرآن یا متنی الهی برای کسی استفاده میشود. در کاربرد زبانی، این واژه نشان میدهد که پیامی یا سخنی به صورت خواندن و شنیداری منتقل شده است، نه صرفاً به شکل نوشتاری یا ذهنی. فَقَراه معمولاً در ساختار جمله، بیانکننده عمل تلاوت یا قرائت با صدای شنیدنی است و تأکید آن بر رساندن معنا از راه خواندن است. به زبان ساده، فَقَراه یعنی کسی چیزی را برای دیگری با صدا میخواند تا او آن را بشنود و بفهمد.
فقراه
دانشنامه اسلامی
[ویکی الکتاب] ریشه کلمه:
ف (۲۹۹۹ بار)قرء (۸۸ بار)ه (۳۵۷۶ بار)
جمله سازی با فقراه
💡 و يا منظور اين است كه او از نژاد شما و هموطن شما است، زيرا عربهاى جاهلى بر اثر تعصب شديد نژادى ممكن نبود زير بار پيامبرى از غير نژاد خود بروند، چنانكه در آيه198 و 199 سوره شعراء مى خوانيم: و لو نزلناه على بعض الاعجمين فقراه عليهم ماكانوا به مؤ منين: (اگر ما قرآن را بر مردى از غير عرب نازل مى كرديم و بر آنها مى خواند هرگز به او ايمان نمى آوردند) و اين براى آنها نعمت مهمى محسوب مى شد كه پيامبر از خودشان باشد.
💡 (و لو نزلناه على بعض الاعجمين فقراه عليهم ما كانوا به مؤمنين ) - راغب در مفردات گفته: (كلمه (عجمة ) در مقابل (ابانه اظهار) به معناى اخفاء است و اعجام معناى ابهام را مى دهد، - تا آنجا كه مى گويد - و عجم به معناى غير عرب است و عجمى كسرا گويند.
