دانشنامه اسلامی
[ویکی الکتاب] ریشه کلمه:
ف (۲۹۹۹ بار)فرر (۱۱ بار)
فر و فرار به معنی فرار کردن و گریختن است.. راغب گوید: اصل آن بیان سن چهارپا است. ظاهراً گاهی مراد از آن شدت بی میلی و عدم رضا است. چنانکه در آیه فوق و آیه. پیداست که فرار انسان از مرگ همان شدت بی میلی او به مرگ و تلاش در راه نمردن است. و چون با الی متعدی شود مراد از آن شدت میل و تلاش در آن است مثل. بدوید به سوی خدا من شما را انذارکنندهام آشکارا. ولی در آیه. به معنی گریختن و فرار معمولی است. مفرّ: اسم مکان و مصدر میمی است. انسان در آن روز گوید: فرارگاه کجاست؟
