عوث

عوث. [ ع َ ] ( ع مص )برگردانیدن کسی را از امر، چندان که متحیر گردد. ( ازمنتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).

برگدانیدن کسی را از امر چندان که متحیر گردد

💡 برخى مفسران چنين ياد كرده اند كه حشره معروف، يعنى ارضه و موريانه را كه مايه فساد لباس كتاب مى شود و آن را مى خورد، عوث گويند(1413)؛ چنان كه طبق لغت،شخص مفسد تباهى پيشه را عيّوث و عيّاث خوانند. و چون عيش رفيه زمينه تباهى را فراهم مى كند، خداوند عيش هنيى ء يهود را با نهى از تباهى مقرون كرد.