عواف. [ ع ُ ] ( ع اِ ) شکار که شیر به شب شکار کند و خورد. و آنچه حاصل شده باشد کسی را. ( منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ). آنچه شیر در شب شکار کند و بدرد. و نیز هرچه شخص در شب به دست بیاورد، عواف نامیده میشود. ( از اقرب الموارد ). عُوافة. رجوع به عوافة شود.
عواف. [ ع َ فِن ْ ] ( ع ص، اِ ) عوافی.ج ِ عافیة. ( از اقرب الموارد ). رجوع به عافیة شود.
شکار که شیر بشب شکار کند و خورد و آنچه حاصل شده باشد کسرا آنچه را شیر در شب شکار کند و بدرد و نیز هر چه را شخص در شب بدست بیاورد عواف نامیده میشود
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 عواف، دلال، برقه، ميثب (بروزن منبر) حسنى، صافيه،مال (مشربه ) ام ابراهيم، تا وقف باشد و توليت آن را به على بن ابيطالب (عليهالسلام ) واگذار كردم و پس از او به بزرگترين فرزندانم باشد خداوند بر اين وصيتگواه است و همچنين مقداد و زبير گواهى مى دهد و اين وصيت را على بن ابيطالب (عليهالسلام ) نوشت (1150)
💡 اول اين كه: مخيريق بعدها به رسول الله صلى الله عليه و آله وسلم ايمان آورد و دراحد شهيد گرديد و اموالش را به رسول الله صلى الله عليه و آله و سلم وصيتكرد و آن هفت قطعه ملك وباغات بود كه تمام صدقات و مخارجرسول خدا از آنها تاءمين مى شد (28) و آنها عبارت بودند از:دلال، عواف، حسنى، صافيه، مشربه ام ابراهيم، ميثب و برقه (29).
