عشق باخت

عشق باخت. [ ع ِ ] ( مص مرکب مرخم، اِمص مرکب ) عشق باختن. ( فرهنگ فارسی معین ). رجوع به عشق شود:
آفتی نبود بتر از ناشناخت
تو برِ یار و ندانی عشق باخت.مولوی.

( مصدر ) اظهار عشق و دوستی شدید کردن عشق بازی کردن عشق ورزیدن.

💡 عاشق حسن مجازی عقل را در عشق باخت حسن شد سوی حقیقت او چنین دیوانه ماند

💡 چشم من ره برد شب شه را شناخت جمله شب با روی ماهش عشق باخت

💡 معشوق جلوه کرد به آئین عاشقی خود عشق باخت با خود و از ماسوا گذشت

💡 نی پدر و مادرت یک دمه‌ای عشق باخت چونک یگانه شدند چون تو کسی کرد سر

💡 پس مرا گفت آن یکی بر طور تاخت با کلیم حق و نرد عشق باخت