لغت نامه دهخدا
عرق کش. [ ع َ رَ ک َ / ک ِ ] ( نف مرکب ) عرق کشنده. آنکه عرق گیرد. آنکه عرق کشمش کشد. ( یادداشتهای مرحوم دهخدا ). || آنکه عرق گل و بیدمشک و کاسنی و شاهتره و امثال آن با قرع و انبیق کشد. ( یادداشت مرحوم دهخدا ).
عرق کش
فرهنگ فارسی
عرق کشنده آنکه عرق گیرد
جمله سازی با عرق کش
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 همه لبریز از آن قبیل عرق کش به چارم مزاج سرد و ترست
