عرش ظلال
لغت نامه دهخدا
عرش ظلال. [ ع َ ظِ ] ( ص مرکب ) عرش سایه. که سایه در عرش افکند:
چو صبح صادق دین را نهفت ظل ابد
برآمد از پس صبح آفتاب عرش ظلال.خاقانی.
جمله سازی با عرش ظلال
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 چو صبح صادق دین را نهفت ظل ابد برآمد از پس صبح آفتاب عرش ظلال
💡 شاعر در این بخش از اثر خود، با استفاده از توصیفات بسیار شاعرانه به خلق فضای مرموز عرش ظلال پرداخته که گویی میان واقعیت و رویا است.
💡 در افسانههای قدیمی، عرش ظلال مکانی خیالی و تاریک است که پادشاهان فراموش شده در آنجا بر جهانهای پنهان و بسیار مرموز حکومت میکنند.
💡 موسیقی متن این فیلم با استفاده از نتهای سنگین و اتمسفریک، سعی در بازسازی فضای وهمآلود عرش ظلال در ذهن مخاطبان دارد.