لغت نامه دهخدا
عرش ظلال. [ ع َ ظِ ] ( ص مرکب ) عرش سایه. که سایه در عرش افکند:
چو صبح صادق دین را نهفت ظل ابد
برآمد از پس صبح آفتاب عرش ظلال.خاقانی.
عرش ظلال. [ ع َ ظِ ] ( ص مرکب ) عرش سایه. که سایه در عرش افکند:
چو صبح صادق دین را نهفت ظل ابد
برآمد از پس صبح آفتاب عرش ظلال.خاقانی.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 چو صبح صادق دین را نهفت ظل ابد برآمد از پس صبح آفتاب عرش ظلال