«عباء» واژهای عربی است که به نوعی پوشش یا جامه بلند و گشاد گفته میشود. این لباس معمولاً بدون آستین بوده و روی لباسهای دیگر پوشیده میشود. عباء بیشتر در میان مردان رایج بوده است، بهویژه در مناطق عربی و در گذشته به عنوان پوشش رسمی یا سنتی استفاده میشده است. جنس آن میتواند از پشم، پارچههای ضخیم یا مواد سبکتر باشد، بسته به منطقه و کاربرد. این پوشش معمولاً ساده و بدون تزئینات زیاد است و برای محافظت از بدن در برابر سرما یا آفتاب به کار میرود. در برخی فرهنگها، عباء نشانه وقار و جایگاه اجتماعی نیز محسوب میشده است. این واژه در متون تاریخی و ادبیات قدیم بسیار دیده میشود. گاهی عباء به صورت روپوشی بلند و یکتکه توصیف شده است. در کاربرد امروزی نیز در برخی کشورها همچنان رایج است. به طور کلی، این کلمه به معنای ردای بلند و گشاد است که روی لباسهای دیگر پوشیده میشود.
عباء
لغت نامه دهخدا
عباء. [ ع َ ] ( ع اِ ) پوششی است از پشم پیش شکافته که بر روی لباس پوشند. ( از اقرب الموارد ) ( آنندراج ) ( منتهی الارب ) ( غیاث اللغات ).
- آل عباء؛ اصحاب کساء. پنج تن. و آنان پیغمبر اسلام ( ص )، علی ( ع )، فاطمه ( ع ) حسن ( ع ) و حسین ( ع )اند. رجوع به آل عبا شود.
|| گلیم خطدار. ( منتهی الارب ) ( غیاث اللغات ). || ( ص ) گول گران و ثقیل الجسم فربه. ( منتهی الارب ). الاحمق الثقیل الوخیم. ( اقرب الموارد ).
جمله سازی با عباء
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 ابن ابى الحديد گويد: رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم عترت خود را بيان داشته، و در آنجا كه گويد: ( انى تارك فيكم الثقلين،) فرمود: ( عترتىاهل بيتى:) عترت من اهل بيت من است، و در جاى ديگراهل بيت خود را معرفى مى كند، در هنگامى كه عباء را روى آنان قرار مى دهد، و در هنگامىكه آيه تطهير نازل مى شود، عرضه مى دارد پروردگارا، ايناناهل بيت من هستند، آلودگى را از آنان دور گردان (413).