طغا

لغت نامه دهخدا

طغا. [ طُ ] ( اِخ ) ( امیر... ) از امرای دوران مغول معاصر کیخاتوخان بن ابقاخان بن هولاکوخان که در قرن هفتم میزیسته است. رجوع به تاریخ گزیده ص 590 شود.

فرهنگ فارسی

از امرای دوران مغول معاصر کیخاتوخان بن ابقاخان بن هولاکوخان که در قرن میزیسته است.

جمله سازی با طغا

💡 پانزده - طغا تیمور - ---

💡 بیچاره من اگر نه بعین عنایتم شاه جهان طغا یتمور خان نظر کند

💡 دارای دین طغا تیمور (خان) که روز رزم میسازد از رقاب عدو تیغ او قراب

💡 خواجه شمس‌الدین علی، با طغای تیمور صلح کرد تا امنیت مرزهای شمال سربداران را حفظ کند.

💡 چون نرگس از نظاره گلشن نگاه داشت بشکست بر رخش گل ما زاغ و ما طغا

گمال یعنی چه؟
گمال یعنی چه؟
کونی یعنی چه؟
کونی یعنی چه؟
فال امروز
فال امروز