طاعون زده

طاعون زده. [ زَ دَ / دِ ] ( ن مف مرکب ) طعین. مطعون. ناقةٌ بها عسفات؛ شتر ماده طاعون زده. ناقةٌ عاسف؛ شتر ماده طاعون زده. ( منتهی الارب ).

۱ - آنکه مبتلی به طاعون شده. ۲ - آنکه به او سرنیزه زده باشند: شتر طاعون زده.
طعین مطعون شترماده طاعون زده

💡 د: حكم دخول و خروج سرزمين طاعون زده از مدار بحث كنونى بيرون است.