ضرطه

( ضرطة ) ضرطة. [ ض ِ طَ ] ( ع اِ ) ضُراط. تیز. گوز. حبقه. صوت اسفل آدمی.

(ضَ طِ ) [ ع. ضرطة ] (اِ. ) گوز، تیز.

باد صداداری که از مقعد خارج می شود، گوز.

تیز، گوز، باد صدادارکه ازمقعدخارج شود
۱ - ( اسم ) یک بار تیز دادن. ۲ - ( اسم ) تیز گوز. توضیح این کلمه در لغت عرب به فتح اول آمده.

ضرطة
گوز، تیز.

💡 يكى از بزرگان شام كه در اصفهان بود نقل كرد، مردى ازاهل شام بر من وارد شد من او را روزى با خود به حمام بردم و در حمام مردى ازاهل اصفهان بود، پس عرب شامى بادى صدادار از خود خارج نمود، پس ‍ من بر او فريادزدم كه اين چه كارى بود كردى ؟ او گفت: اى برادر ما به زبان عربى ضرطه خارج مىكنيم و آنها عجم هستند و زبان ما را نمى فهمند، همانطور كه ما زبان آنانرا نمى فهميم.

💡 هم چنين طبق نقل طبرى (381) و مورخان ديگر و برخى از روايات، در حضور يك ديگر ودر مجالس علنى ضرطه مى دادند.