لغت نامه دهخدا
صیدیاب. [ ص َ ] ( اِ مرکب ) جائی که صید در آنجا یافت شود. مکانی که صید در آنجا است. صیدگاه:
شاه در آن ناحیت صیدیاب
دید دهی چون دل دشمن خراب.نظامی.
صیدیاب. [ ص َ ] ( اِ مرکب ) جائی که صید در آنجا یافت شود. مکانی که صید در آنجا است. صیدگاه:
شاه در آن ناحیت صیدیاب
دید دهی چون دل دشمن خراب.نظامی.
جائی که صید در آنجا یافت شود
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 شاه در آن ناحیت صید یاب دید دهی چون دل دشمن خراب