شیرین ادا

💡 شبی کز شور مستی گریهٔ مستانه سر کردم سحر از در درآمد شاهد شیرین ادای من

💡 زین زمانه شیخ جمال آن که کس ندید در دهر یک معرف شیرین ادا چو او

💡 روحی لهم فداه که از یک اشاره‌ای اسباب نطق (صامت) شیرین ادا شدند

💡 گفتم حدیث آن لب شیرین ادا کنم مُهر سکوت، لعل تواَم بر دهان نهاد

💡 از خاطر من بر مدار ای ناصح شیرین ادا کوه غم آن سنگ دل گو محتشم فرهاد شو

💡 آن که در هر پرده نقش صورت شیرین کشید با خبر از شاهد شیرین ادای من نبود

💡 آن دختر جوان با آن شیرین ادا و برخورد بسیار دوستانه خود توانست در همان نگاه اول توجه تمامی مهمانان حاضر در مجلس بزرگ عروسی را جلب کند.

💡 شاعر بزرگ در اشعار خود بارها به شیرین ادا و وقار زن محبوبش اشاره کرده است تا زیبایی درونی و بیرونی او را برای خوانندگان توصیف کند.

💡 شخصیت‌های اصلی داستان در کتاب‌های کلاسیک معمولاً با شیرین ادا و زبان خوش خود، قلب‌ها را تسخیر کرده و باعث ایجاد صمیمیت در میان شخصیت‌ها می‌شوند.