شیر خورده

شیرخورده. [ خوَرْ / خُرْ دَ / دِ ] ( ن مف مرکب ) نعت مفعولی از شیر خوردن. بچه ای که شیر از پستان مکیده است.
- شیرپاک خورده؛ طعنی قَدْح آمیز. ( یادداشت مؤلف ).

شیر خور شیر خوار

💡 گفت: شبی شیر خورده بودم و شکمم به درد آمد. حق تعالی با من بدین قدر عتاب فرمود. یعنی جز از من چیزی دیگر بر کار است.

💡 که ای شیر خورده ز پستان من فروزنده شمع شبستان من

💡 نه عجب بودش آن کلام چو شهد زانکه با شیر خورده بد در مهد