لغت نامه دهخدا
( شوکلة ) شوکلة. [ ش َ ک َ ل َ ] ( ع اِ ) یکی شوکل. ( از اقرب الموارد ). رجوع به شوکل شود.
( شوکلة ) شوکلة. [ ش َ ک َ ل َ ] ( ع اِ ) یکی شوکل. ( از اقرب الموارد ). رجوع به شوکل شود.
شوکله بؤرک؛ نوعی کلاه شیپوری که در گذشته متداول بود ولی اصالتاً به یک قوم ایران باستان تعلق داشت. شوکله از دو کلمه خالص شِو به معنی شب و کِؤلهَ به معنی کلاه بوده که مفهوم کلی از اصطلاح به فارسی شبکلاه است.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 هر یک از اوپانیشادها با یکی از چهار ودا (ریگودا، ساماودا، یجورودا (که دو نسخه [یا سمیتا] از آن هست: کریشنا یجورودا و شوکله یجورودا)، و آتارواودا) مرتبطند.