شوم تن

شوم تن. [ ت َ ] ( ص مرکب )بدیمن و منحوس و مکروه. ( ناظم الاطباء ):
که در کار این کودک شوم تن
هشیوار با من یکی رای زن.فردوسی.تهمتن بدو گفت کای شوم تن
چه پرسی تو نامم در این انجمن.فردوسی.بدشگون.( از ناظم الاطباء ).

بد یمن و منحوس و مکروه

💡 بر شوم تن خویش سخت کردی از جهل در هاویه به فانه

💡 شود دل شعله چون بر یاد روئی شوم تن شمع و سر تا پا بسوزم

💡 دگر باره پور گو پیل تن یکی تیر انداخت بر شوم تن

💡 بگفتش که ای بدرگ شوم تن به میدان کین پیش دستی به من