لغت نامه دهخدا
( شوقة ) شوقة. [ ش َ ق َ ] ( اِخ ) یونس بن احمدبن شوقة اندلسی. استاد ابن شق اللیل است. ( منتهی الارب ).
( شوقة ) شوقة. [ ش َ ق َ ] ( اِخ ) یونس بن احمدبن شوقة اندلسی. استاد ابن شق اللیل است. ( منتهی الارب ).
یونس بن احمد بن شوقه اندلسی استاد ابن شق اللیل.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 و هب لى قلبا يدينه منك شوقه، و لسانا يرفع اليك صدقه،و نظرا يقربه اليكحقه . و به من دلى عطا كن تا اشتياق مرا به تو نزديك كند!. زبانى كه صدقشبه سوى تو بالا برود! و نظرى كه حقش آن را به تو قريب نمايد.
💡 المشتاق لا يشتهى طعاما و لا يستلذ شرابا و لا يستطيب رقادا و لا يانس حميما و لا ياوىدارا و لا يسكن عمرانا ولا يلبس لينا و لايقر قرارا، و يعبد اللّه ليلا و نهارا راجيا انيصل الى ما يشتاق اليه، و يناجيه بلسان شوقه معتبرا عما فى سريرته، كما اخبراللّه عن موسى بن عمران فى ميعاد ربه بقوله: