ایه 19 سوره الرحمن

💡 بالاخره همه چيز را از او مى گيرند حتى تواى تو را، و مى رسى به جايى كه مىيابى اوست و بس. ان كل من فى السموات و الارض الا آتى الرحمن عبدا لقد اءحصيهموعدهم عدا و كلهم آتيه يوم القيمة فردا (389) هر چيز كه ديدم همه بگذاشتنى بودجز ياد تو اى دوست كه آن داشتنى بود (390)

💡 و در روايت شريفه اشاره به اين كه قارى انشا مى كند دارد؛ چنانچه در حديث قدسى استكه مى فرمايد: فاذا قال اءى العبد فى صلاته: ((بسم الله الرحمن الرحيم ))يقول الله: ذكرنى عبدى، و اذا قال ((الحمدلله ))،يقول الله: حمدنى عبدى... (104)الخ و تا انشا ((تسميه )) و ((حمد)) از طرف عبدنباشد، ((ذكرنى )) و ((حمدنى )) معنى ندارد و در احاديث معراج است كه مى فرمايد: الانوصلت، فسم باسمى (105) و از حالاتى كه براى ائمه هدى (ع ) در مالك يوم الدينو اياك نعبد دست مى داد، و تكرار كردن بعضى از آنها اين آيات را، معلوم شود كه انشا مىنمودند، نه صرف قرائت بوده از قبيل اسمعيل يشهد ان لا اله الاالله.(106)

💡 ایه 19 سوره الرحمن با توصیف پدیده‌ای شگفت‌انگیز در طبیعت، توجه انسان را به عظمت آفریدگان و نظم حاکم بر جهان هستی جلب می‌کند.

💡 دانشمندان و مفسران از ایه 19 سوره الرحمن برای بررسی پیوندهای عمیق میان پدیده‌های طبیعی و آیات نشان‌دهنده قدرت الهی در جهان استفاده می‌کنند.

💡 زیبایی‌های وصف شده در ایه 19 سوره الرحمن، تجربه‌ای معنوی از مشاهده قدرت بی‌کران خداوند در میان اقیانوس‌ها و دریاهای مختلف برای ما فراهم می‌آورد.