ایه 19 سوره الرحمن

[ویکی اهل البیت] آیه 19 سوره الرحمن. مَرَجَ الْبَحْرَیْنِ یَلْتَقِیَانِ
اوست که دو دریا (ی آب شور و گوارا) را به هم در آمیخت تا به هم برخورد کنند.
دو دریای را روان ساخت در حالی که همواره باهم تلاقی و برخورد دارند؛
دو دریا را روان کرد با هم برخورد کنند.
دو دریا را پیش راند تا به هم رسیدند،
دو دریای مختلف (شور و شیرین، گرم و سرد) را در کنار هم قرار داد، در حالی که با هم تماس دارند؛
He released the two seas, meeting ;
He has let free the two bodies of flowing water, meeting together:

💡 بالاخره همه چيز را از او مى گيرند حتى تواى تو را، و مى رسى به جايى كه مىيابى اوست و بس. ان كل من فى السموات و الارض الا آتى الرحمن عبدا لقد اءحصيهموعدهم عدا و كلهم آتيه يوم القيمة فردا (389) هر چيز كه ديدم همه بگذاشتنى بودجز ياد تو اى دوست كه آن داشتنى بود (390)

💡 و در روايت شريفه اشاره به اين كه قارى انشا مى كند دارد؛ چنانچه در حديث قدسى استكه مى فرمايد: فاذا قال اءى العبد فى صلاته: ((بسم الله الرحمن الرحيم ))يقول الله: ذكرنى عبدى، و اذا قال ((الحمدلله ))،يقول الله: حمدنى عبدى... (104)الخ و تا انشا ((تسميه )) و ((حمد)) از طرف عبدنباشد، ((ذكرنى )) و ((حمدنى )) معنى ندارد و در احاديث معراج است كه مى فرمايد: الانوصلت، فسم باسمى (105) و از حالاتى كه براى ائمه هدى (ع ) در مالك يوم الدينو اياك نعبد دست مى داد، و تكرار كردن بعضى از آنها اين آيات را، معلوم شود كه انشا مىنمودند، نه صرف قرائت بوده از قبيل اسمعيل يشهد ان لا اله الاالله.(106)