لغت نامه دهخدا
شهادت گفتن. [ ش َ دَ گ ُ ت َ ] ( مص مرکب ) گفتن «لااله الا اﷲ» گاه ِ مرگ. ( یادداشت مؤلف ).
- شهادت خود را گفتن؛ گاه ِ مرگ گفتن لااله الا اﷲ. ( یادداشت مؤلف ).
شهادت گفتن. [ ش َ دَ گ ُ ت َ ] ( مص مرکب ) گفتن «لااله الا اﷲ» گاه ِ مرگ. ( یادداشت مؤلف ).
- شهادت خود را گفتن؛ گاه ِ مرگ گفتن لااله الا اﷲ. ( یادداشت مؤلف ).
گفتن لا اله الا الله گاه مرگ
💡 از میان مشت او هر پاره سنگ در شهادت گفتن آمد بی درنگ
💡 شهادت گفتن آن باشد که هم ز اول در آشامی همه دریای هستی را بدان حرف نهنگ آسا
💡 شهادت گفتن آن باشد که هم زاول در آشامی همه دریای هستی را بدان حرف نهنگ آسا
💡 آن فساد و تباهی که از راستی و پاکی دور است چیست؟ گفت: کفر ورزیدن و حق بپوشیدن. گفتم: «ما الوفاء» وفا چیست و مرد وفادار کیست؟ قال: «شهادة ان لا اله الا اللَّه» گفت: کلمه شهادت گفتن و بر ایمان و توحید و اخلاص مستقیم بودن.