شمع صفت

شمعصفت. [ ش َص ِ ف َ ] ( ص مرکب ) شمعسان. همچون شمع. مانند شمع. که چون شمع فروزان و درخشان و سوزان باشد:
در پس هر ذره ای سوخته ای بهر او
شمعصفت تا به صبح بر قدم انتظار.خاقانی.آرزو می کندم شمعصفت پیش وجودت
که سراپای بسوزند من بی سر و پا را.سعدی.رجوع به ماده شمعسان شود.

شمع سان همچون شمع

💡 سبزه زبان لابه کرد شمع صفت پیش باد تا دهدش زینها ز آتش خویش ارغوان

💡 شمع صفت تا مرا سوز تو در سینه است مردنم افسردگی ست سوختنم زندگیست

💡 شمع صفت بسوختی شب همه شب برای حق بهر چه کرده ای بگو عمر شریف خود تلف

💡 همه شب شمع صفت در غم رویت تا روز می کنم گریه که از صبح بیابم اثری

💡 این عشق چه چیز است بگوییدکه نامش ای مجلسیان، شمع صفت سوخت زبان را