شمع سوختن

شمع سوختن. [ ش َ ت َ ] ( مص مرکب ) شمع برافروختن. شمع افروختن. شمع روشن کردن. برافروختن شمع:
به مازندران آتش افروختند
به هر جای شمعی همی سوختند.فردوسی.اگرچه شمع کافوری خرد در خانه می سوزد
چراغ ازچشم شیران بر سر ویرانه می سوزد.صائب ( از آنندراج ).

شمع بر افروختن شمع روشن کردن

💡 از سوز سینه مغز سرم در گرفته است باز چو شمع سوختن از سر گرفته است

💡 هر چه در دل ‌گذرد وقف زبان دارد شمع سوختن نیست خیالی که نهان دارد شمع

💡 همه شب تا بسحر خنده تو می کردی و شمع سوختن بر من و پروانه مقرر شده بود

💡 عشق تو که در دل آتش تیز افروخت دانم که به شمع سوختن او آموخت

💡 مشو ز دود من ایمن که کار من همه شب چو شمع سوختن و گریه است و بیداری