شمشیر جوی

شمشیرجوی. [ ش ِ / ش َ ] ( نف مرکب ) جوینده شمشیر. کنایه از جنگجو و رزم آور:
بر و بازوی شیر و خورشیدروی
دل پهلوان دست شمشیرجوی.فردوسی.

جوینده شمشیر کنایه از جنگجو رزم آور

💡 ز هر شمشیر جویی آشکاره به جای سبزه زهرش در کناره

💡 کجی گر، ز شمشیر جویی بجاست قلم راست باید، چو کج شد خطاست

💡 در بی‌نیازی به شمشیر جوی به کشور بود شاه را آبروی