کلمه «شمرش» به معنای شمردن و شمارش است و در لغتنامههایی مانند دهخدا و ناظمالاطباء ثبت شده است. این واژه مصدر محسوب میشود و به عمل محاسبه، به حساب آوردن و در نظر گرفتن چیزها اشاره دارد. شمرش هم در معنای دقیق عددی و هم در معنای ذهنی و ارزشی به کار میرود. یعنی هم میتواند شمردن اعداد و اشیا باشد و هم مهم دانستن یا به حساب آوردن چیزی. این واژه بیشتر در متون قدیمی و ادبی فارسی دیده میشود و در زبان امروز کمتر رایج است. شمرش بیانگر توجه، دقت و ارزیابی است و نشان میدهد که چیزی ارزش شمارش یا محاسبه دارد. در برخی کاربردها، این واژه به معنای غنیمت دانستن یا لحاظ کردن نیز به کار رفته است. از نظر ساخت زبانی، شمرش با واژه «شمارش» هممعنی است.
شمرش
لغت نامه دهخدا
شمرش. [ ش ُ م َ رِ ] ( اِمص ) شمردن. ( ناظم الاطباء ). شمارش.
فرهنگ فارسی
شمردن
جمله سازی با شمرش
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 هر دل که درو عشق نگاری نبود مرده شمرش که زنده باری نبود
💡 زندگی جز نفسی نیست، غنیمت شمرش نیست امید که همواره نفس بر گردد
💡 از نسیم سحرش رایحهٔ روح شنو وز زلال شمرش خاصیت جان بنگر
💡 ذات عشق ازلی را چون میآمد گهرش چون شود پیر تو آن روز جوانتر شمرش
💡 شمرش میان کوچه و بازار شهر شام چون آفتاب بر سر هر رهگذر کشید
💡 هر که حق گفت نه از اهل حقیقت شمرش تا نه منصور صفت بر سرِ داری برسد
