شفقت بردن

💡 عذر چهارم آن که خواهد که از شر وی حذر کنند، چون کسی که مبتدع بود یا دزد باشد و کسی بر وی اعتماد خواهد کرد یا زنی بخواهد خواست یا بنده ای خواهد خرید و داند که اگر عیب وی نگوید آن کس را زیان خواهد داشت این عیب به گفتن اولیتر که پنهان داشتن غش باشد در شفقت بردن بر مسلمانان. و مزکی را روا بود که طعن کند اندر گواه و همچنین کسی که با وی مشورت کنند. و رسول (ص) گفته است، «اندر فاسق آنچه هست بگویید تا مردمان حذر کنند». و این آنجا سنت است که بیم آفت بود، اما بی عذری روا نبود گفتن. و گفته اند اندر حق سه کس غیبت نبود. سلطان ظالم را و مبتدع را و کسی که فسق آشکارا کند. و این از آن است که این قوم این پنهان ندارند و از آن رنجور نشوند که کسی بگوید.

💡 با دیدن وضعیت اسفبار آن کودکان بی‌سرپرست در میان ویرانه‌های جنگ، بسیاری از مردم توانستند شفقت بردن و کمک‌های انسانی فراوانی را برای آن‌ها فراهم کنند.

💡 او با رفتار مهربانانه و متواضعانه‌اش در برخورد با بیماران، توانست شفقت بردن و اعتماد قلبی آن‌ها را به خود جلب کند که بسیار ارزشمند بود.

💡 تلاش مداوم سازمان‌های خیریه برای بهبود شرایط زندگی فقرا، باعث شده است که آن‌ها بتوانند شفقت بردن و حمایت‌های اجتماعی گسترده‌ای را از سوی جامعه دریافت کنند.