شبیم

شبیم. [ ش َ ] ( اِ ) گریختن باشد ( ؟ ) ( برهان ). گریز ( ؟ ) ( فرهنگ جهانگیری ):
چون بپیچد چو مارنیزه او
جان دشمن کند گریغشبیم.عنصری.

💡 تو ماهی ما شبیم از ما بمگریز که بی‌مه شب بود دلگیر و تاری

💡 گرچه مائیم مستحق عذاب بسکه روز و شبیم در عصیان