شبم

شبم. [ ش َ ] ( ع مص ) چوب پتفوزبند را در دهان بزغاله کردن. ( از اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ).
شبم. [ ش َ ب َ ] ( ع اِ ) سرما. ( از اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ). || ( ص ) ماءشَبَم؛ آب سرد. ( از منتهی الارب ). || آنکه احساس سردی کند از گرسنگی و یا بدون آن. ( ناظم الاطباء ). سرمازده با گرسنگی یا عام است. ( منتهی الارب ).
شبم. [ ش َ ب َ ] ( ع مص ) سرد شدن. ( منتهی الارب ).
شبم. [ ش ِب ْ ب َ ] ( ع اِ ) چوب پتفوزبندِ بزغاله. ( اقرب الموارد ) ( از منتهی الارب ). رجوع به شبام شود.
شبم. [ ش َ ب َ ] ( ع ص ) سرد. مطر شَبِم؛ یعنی باران سرد. ( از ذیل اقرب الموارد ). غداة شَبِم؛ روز سرد. ( از اقرب الموارد ). || ( اِ ) سلاح. ( ازذیل اقرب الموارد ) ( از متن اللغة ). || سم.( از ذیل اقرب الموارد ). زهر بدان جهت که سرد کند. ( منتهی الارب ). || موت. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). مرگ. || سرمازده با گرسنگی یا عام است. ( منتهی الارب ). || سرما. ( از اقرب الموارد ). || گرسنگی. ( از اقرب الموارد ).

سرد یا سلاح

💡 ببین چه صبح سعادت دمید تیره شبم را که دیده بر رخت افتاد بامداد پگاهم

💡 شبم ز وصل تو چون روز اگر نخواهد شد ز هجر تو نشود کاشکی چو شب روزم

💡 هر شبم وعده دهی کایم و من در سر راهت تا سحر چشم به ره مانم و دانم که نیایی

💡 يك شب من از اتاقم به قصد وضو به سوى صحن مدرسه آمدم كه نماز شبم را بخوانموقتى از اتاق بيرون آمدم ديدم صداى همهمه اى مى آيد هرچه نگاه كردم ديدم همه جا خاموشاست، صدا از درخت و همه جا مى آيد مثل يك ذكرى بود.

💡 الهى ! روزم را چون شبم روحانى گردان و شبم را چون روز نورانى. (15)

💡 نقصان به غم افتاد و روان را طرب افزود تا شاهد روز و شبم آن ماه تمام است