شاویش
لغت نامه دهخدا
شاویش. ( معرب، اِ )بمعنی جاویش در طرابلس و مصر باشد که در برابر سلطان میدویدند. ( از دزی ج 1 ص 718 ). معرب جاویش و اصل کلمه ترکی است و امروزه نزد اعراب به گروهبان گویند. ( از متن اللغة ). رجوع به جاوش و جاویش و چاووش شود.
فرهنگ فارسی
بمعنی جاویش در طرابلس و مصر باشد که در برابر سلطان میدویدند.
جمله سازی با شاویش
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 استان خوزستان از شمال و شرق توسط رشته کوههای زاگرس احاطه شده است، با حرکت به سمت داخل استان از ارتفاع این کوهها کاسته شده و جای خود را به تپه ماهورها میدهد. خوزستان شامل دو منطقه کوهستانی و جلگهای است. دو پنجم کل مساحت این استان کوهستانی و سه پنجم آن جلگهای میباشد. کوه چو، زردکوه، شاویش، آببندان، مامازاد، کوه سیاه و کوه چال، از جمله کوههای خوزستان هستند. جلگه خوزستان شیب کمی دارد و در برخی از نقاط آن گنبدهای نمکی موجود است که نقش عمدهای در شور کردن زمینها و آبها دارد.