لغت نامه دهخدا
شاه بوف. ( اِ مرکب ) بوف بزرگ. فهد اللیل. و او شاخ دارد. ( یادداشت مؤلف ). خرکوف. بوم بزرگ.
شاه بوف. ( اِ مرکب ) بوف بزرگ. فهد اللیل. و او شاخ دارد. ( یادداشت مؤلف ). خرکوف. بوم بزرگ.
بوف بزرگ فهد اللیل ٠ و او شاخ دارد ٠
شاهْ بوف (eagle owl)
یکی از بزرگ ترین انواع جغدها، متعلق به جنس Bubo، خانوادۀ جغدیان، راستۀ جغدسانان. در تمام نقاط جهان، به جز استرالیا، حضور دارد. در مجموع، دوازده گونه جغد شناخته شده است که از آن میان شاه بوف اوراسیا از همه فراوان تر و شناخته شده تر است. این پرنده تک زی و دارای گوشپرهای کوچک است و دو دستۀ پر یا شاخ روی سرش دارد. پاهای این پرنده تا پنجه پوشیده از پر است. شاه بوف Bubo bubo در ایران نیز یافت می شود و با ده گونۀ دیگر جغد و مرغ حق، مجموعاً خانوادۀ جغد را در ایران تشکیل می دهد. جغدها پرندگان مفیدی اند، زیرا بیشتر انواع موش ها را شکار می کنند. شاه بوف قادر است طعمه هایی به اندازۀ خرگوش را شکار کند.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 جغد جنگلی توان شکار جغدهای کوچکتر را دارد اما خود طعمهای است برای شاه بوف و باز. روباههای سرخ نیز از عوامل مهم مرگومیر نوزادان جغد جنگلی هستند.