شامخات

مونث شامخ جمع شوامخ شامخات.

[ویکی الکتاب] معنی شَامِخَاتٍ: بلند ها
ریشه کلمه:
شمخ (۱ بار)
بلند شدن. شامخ: بلند. جمع آن شامخات و شوامخ است. در زمین کوه‏های ثابت و بلند قرار دادیم و شما را اب شیرین نوشاندیم گویند «شمخ بانفه» بینی اش را بالا گرفت. این کنایه از تکبّر است. این کلمه یکبار بیشتر در قرآن نیست. مقام شامخ، حسب شامخ نیز گفته شده در زیارت وارث هست «اَشْهَدُ اَنَّکَ کُنْتَ نُوراً فَی الْاَصْلابِ الشّامِخَةِ»

💡 و در همان كتاب در تفسير جمله و جعلنا فيها رواسى شامخات آمده كه منظور كوههاى مرتفعاست.

💡 (و جعلنا فيها رواسى شامخات ) - كلمه (رواسى ) جمع (راسيه ) است، كهبه معناى كوه پا بر جا و استوار است، و (شامخات ) به معناى كوههاى بلند است، وگويا آوردن كلمه (رواسى ) زمينه چينى است براى آيه (و اسقيناكم ماء فراتا)،چون نهرها و چشمه هاى طبيعى همه از كوهها منفجر مى شود، و به طرف دشت ها سرازير مىگردد، و كلمه (فرات ) به معناى آب گوارا است، دردليل بودن اين آيات هم همان بيان كه در آياتقبل داشتيم مى آيد.