سیماب جلوه

سیماب جلوه. [ ج ِ وَ / وِ ] ( ص مرکب ) کنایه از مضطرب و بی قرار و این فعل را سیماب شدن گویند. ( آنندراج ):
در عهد حسن شوخ تو سیماب جلوه شد
حیرانیی که لنگر طوفان آینه است.صائب ( از آنندراج ).رجوع به سیماب شود.

کنایه از مضطرب و بی قرار و این فعل را سیماب شدن گویند.

💡 گوهر شده است قطره سیماب جلوه ام تا دیده ام به عالم حیرت رسیده است

💡 دارم نوید مقدم سیماب جلوه‌ای ناصح خموش‌! گوشم از آواز پاکرست

💡 در عهد حسن شوخ تو سیماب جلوه شد حیرانیی که لنگر طوفان آینه است

💡 آتش رکاب گشته در اندیشه فکر جنگ سیماب جلوه کرده رگ و ریشه عزم راه