سیماب در گوش

سیماب در گوش. [ دَ ] ( ص مرکب ) کنایه از کسی است که گوش او کر باشد. ( برهان ). کنایه از کسی که آواز نشنود یعنی کر باشد. ( غیاث ). ناشنوا. کر.( فرهنگ رشیدی ). کنایه از گران گوش و کر و ناشنوا. ( آنندراج ). || ( حامص مرکب ) سیماب در گوشی. ناشنوایی. کری. ( برهان ).

( صفت ) ۱ - کسی که گوش او کر باشد. ۲ - ناشنوایی کری.

💡 دگر ره جوابیش چون سیم داد که سیماب در گوش نتوان نهاد