سیم گل
لغت نامه دهخدا
سیم گل. [ گ ِ ] ( اِ مرکب ) گلابه که بر بام و دیوار مالند و بر روی آن کاهگل کنند. ( برهان ). گلی است سفید که خانه را بدان سفیدکنند و این عمل را خانه سیمگل کردن گویند. از بعضی ثقات مسموع شده که گل مذکور مخصوص صفاهان است... ( آنندراج ). گلابه که بالای کاهگل مالند. ( فرهنگ رشیدی ).
فرهنگ فارسی
گلابه که بر بام و دیوار مالند و بر روی آن کاهگل کنند.
جمله سازی با سیم گل
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 باغ خوشنویس دراستان یزد، شهرستان مهریز، محله استهریج، خیابان جمهوری، کوچه شهید طبایی فر واقع شدهاست. قدمت این بنا متعلق به دوره قاجار است. سازههای اصلی آن از خشت و گل بوده وبرای تزیینات نمای ساختمان از سیم گل ودمگیریهای گچی بهره برده شدهاست. در دو ورود یک هشتی با سقف فیلپوش همراه با دمگیریهای گچی به چشم میخورد. پس از آن با چرخش نود درجه ورودی به بخش اصلی سکونتگاه وارد میشویم بنای اصلی تک جبهه ای بوده وروبه شرق نهاده شدهاست. بنا دارای فضاهایی چون اتاقهای نشیمن، انبار، اصطبل، ومطبخ میباشد. این بنا در تاریخ ۱۶/۱۰/۱۳۸۷به شماره ۲۴۴۱۰به عنوان یکی از آثار ملی به ثبت رسید ه است. این خانه باغ پس از مرمت و بازسازی به اقامتگاه بومگردی تبدیل شدهاست.
💡 ای گلفروش، گل چه فروشی برای سیم وز گل عزیزتر، چه ستانی به سیم گل ؟
💡 شاعر در توصیف زیبایی موهای معشوق، از واژهی سیم گل استفاده کرد تا لطافت و درخشندگی خیرهکنندهی آن را به زیبایی بیان کند.
💡 در آن باغ باشکوه و وسیع، گلها با رنگهای متنوع خود، گویی از دل سیم گل و خاک حاصل شده بودند.
💡 زیبایی بینظیر طبیعت در آن صبح زود، با ترکیب نور خورشید و سیم گل، منظرهای بسیار باشکوه و به یاد ماندنی خلق کرده بود.