سگ سیرت

لغت نامه دهخدا

سگ سیرت. [ س َ رَ ] ( ص مرکب ) آنکه سیرت سگ داشته باشد و آن کنایه از رنجانیدن و گزیدن باشد. ( آنندراج ). گزنده. ( از ناظم الاطباء ):
خرسر و خرس روی و سگ سیرت
خر گرفته بکول خیک شراب.سوزنی.|| گستاخ و بی ادب و درشت. ( ناظم الاطباء ).

فرهنگ فارسی

آنکه سیت سگ داشته باشد و آن کنایه از رنجانیدن و گزیدن باشد.

جمله سازی با سگ سیرت

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 ز کین دشمن گرگین نهاد سگ سیرت شدم چو بیژن در کر و فر چنگ گراز

💡 می رسد آزار سگ سیرت به درویشان فزون خرقه رااز بخیه باشد زخم دندان بیشتر

💡 پوشیده دار فقر که سگ سیرتان دهر در پوست می فتند گدای برهنه را

💡 آن یکی سگ طبع و سگ سیرت شده وآن دگر چون موش پر حیلت شده

💡 از تن تو کی شود این نفس سگ سیرت برون تا به صورت خانهٔ تن استخوانی باشدت

💡 او با آن رفتارهای ناعادلانه و خودخواهی‌های بی‌پایان، به معنای واقعی کلمه یک انسان سگ سیرت بود که هیچ دلسوزی نداشت.

💡 مردم در محله همیشه درباره آن مرد سگ سیرت صحبت می‌کردند که هیچ‌گاه به نیازهای همسایگان خود توجه نمی‌کرد و بی‌رحم بود.

💡 در ادبیات کلاسیک، از کلمه سگ سیرت برای توصیف افرادی استفاده می‌شود که فاقد اخلاق انسانی بوده و دنبال منافع خود هستند.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران