سگ سیرت
لغت نامه دهخدا
سگ سیرت. [ س َ رَ ] ( ص مرکب ) آنکه سیرت سگ داشته باشد و آن کنایه از رنجانیدن و گزیدن باشد. ( آنندراج ). گزنده. ( از ناظم الاطباء ):
خرسر و خرس روی و سگ سیرت
خر گرفته بکول خیک شراب.سوزنی.|| گستاخ و بی ادب و درشت. ( ناظم الاطباء ).
فرهنگ فارسی
آنکه سیت سگ داشته باشد و آن کنایه از رنجانیدن و گزیدن باشد.
جمله سازی با سگ سیرت
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 ز کین دشمن گرگین نهاد سگ سیرت شدم چو بیژن در کر و فر چنگ گراز
💡 می رسد آزار سگ سیرت به درویشان فزون خرقه رااز بخیه باشد زخم دندان بیشتر
💡 پوشیده دار فقر که سگ سیرتان دهر در پوست می فتند گدای برهنه را
💡 آن یکی سگ طبع و سگ سیرت شده وآن دگر چون موش پر حیلت شده
💡 از تن تو کی شود این نفس سگ سیرت برون تا به صورت خانهٔ تن استخوانی باشدت
💡 او با آن رفتارهای ناعادلانه و خودخواهیهای بیپایان، به معنای واقعی کلمه یک انسان سگ سیرت بود که هیچ دلسوزی نداشت.
💡 مردم در محله همیشه درباره آن مرد سگ سیرت صحبت میکردند که هیچگاه به نیازهای همسایگان خود توجه نمیکرد و بیرحم بود.
💡 در ادبیات کلاسیک، از کلمه سگ سیرت برای توصیف افرادی استفاده میشود که فاقد اخلاق انسانی بوده و دنبال منافع خود هستند.