سپید دیو

«سپید دیو» نام یکی از دیوهای مشهور شاهنامه است که رستم، پهلوان ایرانی، او را در مازندران کشت. در روایت شاهنامه، سپید دیو در واقع سردار و پادشاه مازندران در زمان کیکاوس بوده است. او با استفاده از جادوی خود، کیکاوس و سپاه ایران را که به مازندران لشکر کشیده بودند نابینا و در بند کرد و سپاه ایران را شکست داد. رستم پس از اطلاع از شکست سپاه ایران، به مازندران شتافت. او با گذر از هفت خان سپید دیو، از موانع و چالش‌هایی که دیو ایجاد کرده بود عبور کرد تا به غار او برسد. در غار، رستم دیو خفته را بیدار کرد و با او جنگید. این مبارزه یکی از جنگ‌های مشهور رستم است که در میان عامه مردم نیز شهرت فراوان دارد. رستم دیو را شکست داد و جگرگاه او را بدرید. سپس جگر دیو را برای بینا کردن کیکاوس و سران سپاه ایران به کار برد، که نمادی از پیروزی و نجات سپاه و کشور است. داستان سپید دیو و مبارزه رستم، علاوه بر جنبه حماسی، نشان‌دهنده قدرت اراده و شجاعت رستم و همچنین اهمیت عقل و جسارت در مقابله با دشمنان است.