سنگاوین

سنگاوین. [ ] ( اِخ ) دهی است جزء دهستان خرقان شرقی بخش آوج شهرستان قزوین. دارای 509 تن سکنه. آب آن از رود محلی. محصول آنجا غلات، سیب زمینی و قلمستان. شغل اهالی زراعت و قالی و جاجیم بافی است. ( از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 1 ).

سنگاوین، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آوج در استان قزوین ایران است. این روستا جنوبی ترین نقطه استان قزوین از لحاظ مختصات جغرافیایی و مسکونی بودن است. گویش مردم این روستا ترکی آذربایجانی است.
این روستا در دهستان شهیدآباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن 300 نفر ( ۷۵خانوار ) بوده است.

💡 تپه لارآسی ۲ مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش آوج، روستای سنگاوین واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۹ اسفند ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۴۹۹۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

💡 تپه لار اّراسی۴ در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش آوج، روستای سنگاوین واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۵ اسفند ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۵۵۳۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

💡 تپه لاراّراسی۳ مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش آوج، روستای سنگاوین واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۵ اسفند ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۵۵۳۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

💡 تپه کولگه لی مربوط به دوره اشکانیان است و در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش آوج، روستای سنگاوین واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۵ خرداد ۱۳۸۱ با شمارهٔ ثبت ۵۷۴۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

💡 تپه لار آراسی ۱ در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش آوج، روستای سنگاوین واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۵ اسفند ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۵۰۵۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.