لغت نامه دهخدا
سنگ قمر. [ س َگ ِ ق َ م َ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) سنگی است که آنرا در بلاد عرب شبها در افزونی ماه یابند و آن سفید و شفاف میباشد. گویند اگر بر درختی بندند که بار و میوه ندهد بارآور گردد و چون بسایند و بصاحب صرع دهند شفا یابد و آنرا به عربی حجرالقمر و رغوةالقمر خوانند. ( برهان ) ( آنندراج ). حجرالقمری. ( دزی ج 1 ص 252 ).
