سنا برق

سنابرق. [ س َ ب َ ]( اِ مرکب ) برق روشن. ( آنندراج ) ( غیاث ):
از سنا برق آتش شمشیر
عرشیان را سنا فرستادی.خاقانی.|| بطریق استعاره آه نیز مراد دارند. ( غیاث ) ( آنندراج ).

برق روشن.

💡 جلوۀ شمع طریقت چشمها را خیره کرد یا سنا برق حقیقت می‌زند کوس فنا

💡 چون سنا برق حقیقت به سنا باد رسید عرش بر خود لرزید

💡 زان گله کردم به آفتاب که دیدم کوست سنا برقی از سنای صفاهان

💡 ز جود این علی دریا بخون غرق ز نورش بر مه و کیوان سنا برق

💡 کند طلوع چه خورشید ما حی الاعیان چه جای نور سنا برق بذهب الابصار