سمور سیه
لغت نامه دهخدا
سمور سیه. [ س َ رِ ی َه ْ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) کنایه از شب است که عربان لیل گویند.( برهان ) ( آنندراج ). شب. ( فرهنگ رشیدی ):
چو شنگرف سودند بر لاجورد
سمور سیه زاد و روباه زرد.نظامی.
جمله سازی با سمور سیه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 ندارند گنجینهای هیچکس سمور سیه را شناسند و بس
💡 سمور سیه روبه سرخ تیغ همان قاقم و قندز بیدریغ
💡 در داستانهای قدیمی و افسانههای باستانی، سمور سیه با پوست براق و سیاه خود، نمادی از شکوه و زیبایی در میان جنگلهای تاریک بود.
💡 شکارچیان در گذشتههای دور، به دنبال یافتن سمور سیه بودند تا از پوست بسیار گرانبها و ارزشمند آن برای ساخت لباسهای لوکس استفاده کنند.
💡 حرکت سریع و بیصدای سمور سیه در میان شاخههای درختان، باعث میشود که دیدن او در طبیعت وحشی بسیار دشوار و البته چالشبرانگیز باشد.