سر شاد

سرشاد. [ س َ ]( اِ ) پنج انگشت. ( ابن البیطار ). رجوع به سرساد شود.

پنج انگشت.

💡 دختران گل به وقت صبح‌دم در پای سرو از سر شادی طبقهای نثار انداختند

💡 در خم چوگان غم دل شده غلطان به سر شادی آن سر که او گردد و کوی غمش

💡 موی برآورد غم بر سر شادی من وز غم موی سپید مویی گشتم نوان

💡 دولت آمد به بر و بخت و سعادت برسید مشتری از سر شادی به کمان باز آمد

💡 یک شب نفسی از سر شادی نزدم کآن روز بدست صد غمم باز نداد

💡 تا ز سر شادی برون ننهند مردان صفا دست نتوانند زد در بارگاه مصطفا