سجده کنان

سجده کنان. [ س َ / س ِ دَ / دِ ک ُ ] ( نف مرکب، ق مرکب ) در حال سجده. بحالت سجده:
خاتونی از عرب همه شاهان غلام او
سمعاً و طاعه سجده کنان هفت کشورش.خاقانی.گیسو چو خوشه تافته و زبهر عید وصل
من همچو خوشه سجده کنان پیش عرعرش.خاقانی.

شکر کردن

💡 به بوی آن می‌شد آب روشن و صافی چو مست سجده کنان می‌رود به سوی بحار

💡 جمله ملوک راه دین جمله ملایک امین سجده کنان که ای صنم بهر خدای رحمتی

💡 ای چون مسیح گوهر تو جمله جان شده سجده کنان بصومعه آسمان شده

💡 من غرقه شدم در زر تو سجده کنان ای سر بی‌کار نمی‌شاید کاری من و کاری تو

💡 نمی‌شکیبد ماهی ز آب من چه کنم چو آب سجده کنان سوی جویبار روم

💡 طاق ابروی تو پیوسته مرا در نظرست زان جهت سجده کنان معتکف محرابم