ستر پوش

سترپوش. [ س ِ ] ( نف مرکب ) چیزی که ستر عورت بدان کنند. ( آنندراج ):
برفت سایه درویش و سترپوش غریب
بپوش بار خدایا به عفو ستارش.سعدی.یک رنگ شویم تا نماند
این خرقه سترپوش زنار.سعدی.چو گل از هر طرف چاک دگر دارد گریبانم
ز رسوایی چو صحرا سترپوشم نیست دامانم.محمدقلی سلیم ( از آنندراج ).

چیزی که ستر عورت بدان کنند

💡 رو تو یک لقمه ز کشت خویش نوش بعد از آن رو راز دان و ستر پوش

💡 بکن ستر پوشی که پوشیده‌ایم به رسوایی کس نکوشیده‌ایم