زین کوه

زین کوه. ( اِ مرکب ) بمعنی زین کوده است که قرپوس زین اسب باشد. ( برهان ). زین کوهه. ( ناظم الاطباء ). رجوع به زین کوده و زین کوهه شود.

( اسم ) بر آمدگی جلو و عقب زین ( اسب ) قربوس زین.

💡 اگر خسرو نبندد پایم از راه به هر مه بردمم زین کوه چون ماه

💡 هر کجا هست او حکیمست اوستاد بانگ او زین کوه دل خالی مباد

💡 من کوه غم توام ولیکن زین کوه دگر صدا نیاید

💡 دو گوش از کوچکی زین کوه بالا نماید همچنان کز قاف عنقا

💡 چشمهٔ زین کوه بیرون کن روان ای خداوند زمین و آسمان

💡 بگذر ای فرهاد از سودای شیرین بعد ازین هرچه سامان کرده‌ای زین کوه تمهید صداست