زیق

زیق. ( معرب، اِ ) زیق القمیص؛ زه پیراهن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). معرب زه. زه پیراهن. یقه. جیب. ( یادداشت بخط مرحوم دهخدا ). رجوع به المعرب جوالیقی ص 172 شود. || رشته بنا که بدان اندازه گیرد. و منه: قوام البناء بالزیق. ( از اقرب الموارد ). رجوع به زیگ و زیج شود.
زیق. ( اِخ ) محله ای است به نیشابور. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از معجم البلدان ). رجوع به زیقی شود.

محله ایست به نیشابور

💡 آن قوم که راه بین فتادند و شدند کس را زیقین خبر ندادند و شدند