لغت نامه دهخدا
زودکار. ( ص مرکب ) سریعالعمل. که زود اثر کند: هر گاه که دو دارو بهم آمیخته شود و یک دارو زودکارتر باشد و دیگری آهسته تر... ممکن باشد که اتفاق افتد که داروی زودکار از کار فارغ شود و دیگری هنوز در کار نیامده باشد. ( ذخیره خوارزمشاهی، یادداشت بخط مرحوم دهخدا ).