زمانک

زمانک. [ زَ ن َ ] ( اِ مصغر ) ( از: زمان + ک، پسوند تصغیر ) زمانی اندک. زمانکی. زمان کمی و اندک وقتی. ( ناظم الاطباء ). رجوع به زمان شود.

زمانی اندک: زمانکی و زمان کمی و اندک وقتی

💡 به غیر غصّه ندارم قرین ز کار جهان نمی شوم ز زمانه زمانکی دلشاد

💡 چو دوران را بنایی نیست محکم بیا تا یک زمانک خوش برآییم

💡 بیا تا یک زمانک خوش برانیم ز لطف ای جان به ترک ماجرا کن

💡 چو دوران را ثباتی نیست محکم بیا تا یک زمانک خوش برآییم

💡 ای اَبر بهمنی که به چشم من اندری تن زن زمانکی و بیاسای و کم گری

💡 هزار شکر بگویم چه جای بیداری‌ست اگر به خواب ببینم زمانکی دگرت