زقن

زقن. [ زَ ] ( ع مص ) برداشتن بار را. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).

برداشتن بار را

💡 حکایت زقن و زلف و عارضت، یعنی حدیث یوسف و جاه و رسن بخواهم گفت

💡 اگر یوسف از چه درآمد ولیکن گرفتار آن غبغب و آن زقن شد

💡 دل آمد بخود در چه آن زقن که زندان علاج جنون آمد است

💡 رضوان چو دهد نار جنان، سیب بهشتم؛ نستانم و پستان و زقن گویم و گریم!